خورشاه بن قباد الحسينى
42
تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى )
رقم آيت اسم خليل ثبت نموده زمانه در نظر اهل زمان جلوه داد . شعر در خزانهء رحمت به قفل حكمت بود * زمان دولت ما در رسيد و در وا شد « الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ » « 1 » اكنون وظيفهء ارادت كامله و طريقهء محبّت شامله آنكه به موجب « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً » « 2 » « إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » « 3 » سررشتهء محبّت آل عبا از دست ندهند و حبال اعتصام و التزام به عروة الوثقى مصدوق و منطوق « انّى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى فانّهما حبلان لا ينقطعان الى يوم القيامة » « 4 » محكم دارند كه هر آينه اين شيوهء رضيّة و شيمهء مرضيّه مستوجب و مستعقب آن خواهد شد [ 32 ] كه امدادات و ارشادات سنيّهء معنويّه كه در مكتوب ارادت اسلوب نسبت به آباى كرام ولايت مقام ما فرموده بودند ، اكنون مقرون به سعادات عليهء صوريه و افادات جليّهء دنيويّه گردد ، بلاشك هرگاه كه معانى ارتباط قديم تجديد پذيرد و مبانى اختلاط اصلى تأكيد يابد ، تصديق اقاويل باطله و توفيق اباطيل كاذبهء جمعى كذّاب غرضناك بىباك كه « 5 » در سلك « وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً » « 6 » منسلكاند نخواهند فرمود ، الحقّ در اين جانب غير ترويج مذهب ائمّهء هدى و اجراى احكام شريعت غرّا و طريقهء بيضاى مصطفى و مرتضى كه آيات بيّنات كتاب اللّه و احاديث صحيحهء صريحهء نبوى به تحقيق آن دو شاهد عدل مزكّىاند ، صورتى ديگر در نظر نمىآيد . محبوسان تقليد و تقلّد و مسجونان « 7 » سجن تعبيه و تقيّد كه به افسانههاى آباى دون بر حسب فرموده « إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ » « 8 » خرسند و پاىبند شدهاند به غايت منكر و غريب و بديع و بىتقريب مىنمايند « 9 » « أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتابَ مُفَصَّلًا » « 10 » و
--> ( 1 ) . اعراف ( 7 ) ، آيه 43 . ( 2 ) . انعام ( 6 ) ، آيه 90 . ( 3 ) . شورى ( 42 ) ، آيه 23 . ( 4 ) . اصول كافى ، كتاب 5 ، ج 2 ، ص 415 . ( 5 ) . ت : « كه » ، ندارد . ( 6 ) . انعام ( 6 ) ، آيهء 112 . ( 7 ) . ت : مسجون . ( 8 ) . زخرف ( 43 ) ، آيه 22 . ( 9 ) . ت : مىنمايد . ( 10 ) . انعام ( 6 ) ، آيهء 114 .